Overpeinzingen van een TweetDjeckDjunkie
avatar

Geplaatst op door december 22, 2020
4

tweetdeck-02-676x535Het nadeel van een verslaving is dat je verslaafd bent en dus ergens slaaf van bent. Ik ben de hoogsteigen slaaf van TweetDeck. Tussen overige slaafse junks ben ik te herkennen als TweetDjeckDjunkie.

Leesbaarheid

Op de iPhone, op de laptop, de eerste applicatie die ik start is TweetDeck. De overzichtelijkheid van de kolommen, het zwart met de witte letters en de gele kleur of onderstreping bij de hashtags en de accountnamen, dit alles is mij een lust voor het oog. En, niet onbelangrijk, Tweetdeck is óók zonder leesbril te lezen op de iPhone. Wat absoluut een groot pluspunt is als je leesbrilsterkte inmiddels is opgelopen tot plus drieënhalf, hetgeen minder confronterend staat dan +3,5.

Verliefd op de lampjes

Tweetdeck

Voorts ben ik verliefd op de oplichtende gele lampjes als er een DM of een mention binnenkomt. Jippie! Ik word genoemd. Hoera! Men is mij niet vergeten. Hoezee! Ik leef op TweetDeck, dus ik besta. Cogito TweetDeck, ergo sum.

Lees verder →

Opvoeden als diffusie of osmose
avatar

Geplaatst op door januari 2, 2021
4

Guust FlaterDe ouderlijke rol

In de periode dat je kinderen bij jou wonen, verandert je ouderlijke rol van verzorgend naar opvoedend en van opvoedend gaat het naar begeleidend waarbij je je kind iedere keer een stukje meer loslaat. Als het loslaten niet vanzelf gaat, doet je kind dat uiteindelijk zelf wel. Een kind groeit op om op eigen benen te staan en zijn of haar eigen pad te vinden in het leven.

Hoewel de eerste jaren belastend zijn omdat het zorgen voor kinderen veel tijd en aandacht vraagt, heb ik de latere jaren als intensiever ervaren omdat je niet meer alleen het heft in handen hebt. Je kind wordt meer en meer een eigenstandig persoon; je moet de zeggenschap over de ontwikkeling steeds meer delen met het kind zelf.

Bijzondere kinderen

Op mijn blog ‘Het Kind In De Klas’ kreeg ik hartverwarmende reacties. Soms ook met de veronderstelling dat het altijd moeilijk is om een bijzonder kind op te voeden. Natuurlijk is dat regelmatig het geval. Maar het opvoeden van ‘normale’ kinderen kent ook zijn moeilijke momenten.  Ik ervaar wel dat het opvoeden van onze autizoon heel anders verloopt.

Diffusie of osmose?

Voor mij is het grootste verschil dat de sociale ontwikkeling van onze oudste twee kinderen ogenschijnlijk vanzelf verloopt en zij veel sociaal gedrag vanzelfsprekend oppikken. Of het nu gaat om persoonlijke hygiëne, tafelmanieren of het functioneren in groepen, ze leren dat vrijwel zonder onze interventies. Door buitenshuis te functioneren leren ze allerhande sociaal gedrag zonder rechtstreekse opvoedingsaanwijzingen. Lees verder →

De fase van de horrorseks (over sex op hoge leeftijd)
avatar

Geplaatst op door december 22, 2020
15

ouderenGetverderrie

Er zijn van die dingen waar je in het leven het liefst niets van wilt weten. Zoals bijvoorbeeld het besef, dat ergens in je puberteit ontstaat, dat je eigen vader en moeder, normaal gesproken toch heel keurige lieden, hét met elkaar deden in bed en misschien zelfs nog wel doen. Een gruwelijk besef.

Het liefst wil je dat gewoon helemaal niet weten. Net zoals een te veel aan informatie over het seksleven van je zus, je broer, je lievelingscollega en vooral die collega waar je een ontzettende hekel aan hebt, je niet gelukkig maakt.

Tongzoenen

Ik herinner me nog dat ik, toen ik een jaar of 13-14 was, getuige was van een innige tongzoen tussen mijn vader en moeder. Afgrijselijk. Ik was vast de enige puber op het Westelijk halfrond die een vader en moeder had die nog stonden te tongzoenen. ‘Willen jullie dat alsjeblieft niet hier in de kamer doen’, bracht ik tevergeefs uit. ‘Het is ónze kamer’, riep mijn vader terug en hop, verder gingen ze met hun noeste arbeid.

Sekslevens waar je niets van wilt weten

Verderop in het leven bleef ik het ongemakkelijke gevoel houden dat wordt opgeroepen als blijkt dat iemand waar je dat liever niet van wilt weten, ineens een seksleven heeft. Zeker als dat ook nog een niet alledaags seksleven is. Ik herinner me een secretaresse die een voorliefde bleek te hebben voor SM. ‘Ik wil dat helemaal niet weten’, riep mijn binnenste toen ze zich daar in een onbewaakt moment iets over liet ontvallen, maar mijn buitenste hoorde het braaf aan. Toch ga je daarna anders aankijken tegen je secretaresse als je dit soort dingen weet.

Lees verder →

Bazen: lasten en lusten
avatar

Geplaatst op door oktober 1, 2013
1

eigen baasMijn bazen en ik -> 1 : 1

Ik werk 27 jaar, de jaren op de universiteit als student-assistent laat ik voor het gemak buiten beschouwing. In al die jaren heb ik 17 verschillende bazen en 10 externe opdrachtgevers gehad. Je kunt zeggen dat de stand 1:1 is, in elk werkjaar verslijt ik 1 baas. Tussen al deze bazen waren 3 vrouwen en 4 bazen die jonger waren dan ikzelf. De rest was man en ouder.

Mijn stelling is dat je van een baas áltijd last hebt. Als je mazzel hebt, tref je er een waar je ook lust van hebt.

Lasten

De last laat zich vertalen in de last van een hiërarchisch verband waarin je zelf niet in de meermachtige positie zit. Moeten doen wat iemand boven je, je opdraagt. Dit is zeer vergelijkbaar met stijldansen bezien vanuit de positie van de vrouw. Je moeten laten leiden door een ander. Ongeacht of die ander er iets van bakt of niet. Stijldansen met een man die het kan is te doen, maar stijldansen met iemand die geen leiding geeft, resulteert bij mij in de leiding overnemen, waar ik goed in ben. Maar dan is stijldansen niet fijn voor beiden. Want de dans is zo geconstrueerd dat de leider leiding moet nemen om het samen fijn te hebben. Wat tot gevolg heeft dat de ander in een tamelijk afhankelijke positie zit, hetgeen niet mijn voorkeurspositie is. Van wie wel eigenlijk?

Lees verder →

Hoe een duurloopje een duur loopje werd
avatar

Geplaatst op door maart 7, 2021
1

hardlopenOpstaan en gaan

Op de laatste zaterdag van januari besluit ik gewoon om 8 uur op te staan om mijn wekelijkse portie Panbosgeur op te kunnen snuiven. Ik verbaas me altijd over mensen die ‘van plan zijn om te gaan sporten’ maar waarbij ‘het er nooit van komt’. Ik denk op zaterdag niet eens na over de vraag of ik ga lopen, ik sta op en ga.

Ik kijk niet naar het weer, niet naar de beschikbaarheid van onze auto, ga niet eerst na of ik misschien moe ben, zelfs deelname aan een flinke loop de dag erna belet mij niet om op zaterdag op tijd op te staan, mijn loopspullen aan te trekken en naar het bos te gaan.

Dierbaar

Het bos is me dierbaar in alle jaargetijden, zelfs met sneeuw en gladheid vind ik het er heerlijk en in alle seizoenen is het bos mooi.

Ook dierbaar zijn de gesprekken tijdens het lopen. Het hele leven komt voorbij. Gesprekken gaan over werk, kinderen, kleine en grote kwalen, de liefde, plannenmakerij en natuurlijk over hetgeen ons bindt, het lopen.

Lees verder →

Geduld is een schone zaak
avatar

Geplaatst op door april 27, 2021
6

geduldVroeger, toen ik nog een schoolmeisje was, zeiden mijn vader en moeder altijd: ‘toen het temperament werd uitgedeeld stond Rita vooraan, en toen het geduld werd uitgedeeld, stond ze achteraan in de rij’. Nog steeds kan ik pissig worden als mijn moeder zegt: ‘jij bent altijd zo kort gedraaid’. Het irriteert me niet dat ze vind dat ik gauw boos ben, maar dat ik het ‘altijd’ ben. Dan reageer ik als door een hond gebeten, ‘ik ben helemaal niet áltijd kort gedraaid’. Daarmee weer bewijzend dat ik snel door het plafond gaat.

Reunie

Vandaag zat ik mijn privémail te lezen toen het weer gebeurde. In een fractie van een seconde zat ik met de adrenaline tot over mijn oren, zó boos was ik. What happened?

Ik ben een kleine reünie aan het organiseren voor een clubje vroegere middelbare schoolklasgenoten, de Bende van Zeven. Dat gaat hoofdzakelijk digitaal. Ik opereer relatief beter online dan mijn leeftijdgenoten dus wat voor hen een hele klus is, kost mij weinig tijd. Toch is het een heel gedoe om een datum te vinden omdat twee van de zeven regelmatig in het weekend moeten werken. Deze twee had ik vooraf gevraagd even de koppen bij elkaar te steken om een datum te prikken die hen beide past.

Dit resulteerde in zaterdag 22 juni 2013. Ik mail iedereen en wat blijkt, een van de anderen, laten we haar Iris noemen, kan niet omdat zij in juni op vakantie is. Een ander, Margriet, reageert met ‘ik kan wel maar er is familie jarig dus liever een ander weekend’.

Datumprikker

Via mail werd moeizaam zo, dus dan toch maar een datumprikker aanmaken. Zo gezegd, zo gedaan. Vier mensen hebben gereageerd, waaronder Albert, de jongen waar we bij gaan afspreken. Hij blijkt alleen op 22 juni te kunnen en heel misschien in het weekend van Hemelvaart. De datumprikker maakt al snel duidelijk dat Iris ook dán met vakantie is.

Lees verder →

Het kind in de klas
avatar

Geplaatst op door augustus 12, 2019
12

In de klas zit een kind. Het is een kleuter. De klas is vol kleuters. Ze zijn beweeglijk en rennen kabaal makend rond. Het kind zit op zijn stoeltje. Hij kijkt naar de grond. Zijn stoeltje staat naast de grote stoel van de juf. Als het kind opkijkt zie je zijn ogen die wegkijken. Als hij lacht vliegt een verlegen lachje over zijn gezicht dat zo weer is verdwenen.

Zijn lachje is magisch. Het is er zo weinig en betekent zo veel.

In de kring

De juf vraagt of het kind ook iets wil zeggen in de kring. Het kind zwijgt. Juf denkt dat zijn oren niet goed zijn. Als de kring allang is opgebroken geeft het kind antwoord op jufs vraag. Zacht zegt hij dat hij het niet weet.

Juf hoort hem niet.

In de bouwhoek

Als de kinderen mogen kiezen, kent het kind maar een ding. Hij wil in de bouwhoek. Daar praat hij met de andere kinderen en samen bouwen ze een auto, een winkel, een station. Het kind weet precies wat hij wil en bouwt vlekkeloos. Toch speelt het kind niet vaak in de bouwhoek. Als hij bij het kiezen gaat staan, is het nooit vooraan.

Juf ziet hem niet.

Lees verder →