Excuses voor mijnheer Dijkstra-Verduin
Er wordt gebeld, mijn man doet open. Een onbekende vrouw staat voor de deur, in haar hand een boekje en een kaart.
“Woont Rita Verduin hier?”, vraagt ze en dat beaamt mijn man.
“Ik kom namens Stichting Wilhelminapark en wil mijn oprechte excuses aanbieden voor de foutieve aanhef in onze nieuwjaarskaart, wij gebruikten én de verkeerde achternaam én schreven haar aan als mijnheer. Dat vind ik persoonlijk een blamage en als stichting moeten we hier attenter op zijn in onze administratie.”
Mijn man weet nergens van, maar antwoordt vrolijk: “Zolang ik mijn vrouw ken, voert ze onverbiddelijk strijd tegen deze kleine ongemakkelijkheden. Het haar is grijs, maar het hart bonkt nog altijd strijdbaar. Ik vind het geweldig dat u persoonlijk langskomt om de excuses van de stichting over te brengen.”
Grinnikend loopt hij naar boven en legt een kaart met excuses en een gedichtenbundel op mijn bureau en zegt erbij:
“Ik weet niet wat je hebt gedaan, maar wat houd ik toch van je.”
Lief!!
Jazeker, heel lief. Zowel van de Stg als van ‘de man’.
Leuk om te lezen. Het is een hele goeie club, met fijne mensen. Ik heb als executeur met meerdere bestuursleden contact gehad i.v.m. een legaat. Er is met dit bedrag een nieuwe boom gepland, heel schuin tegenover jullie huis. Ik werd, samen met de erfgenamen, uitgenodigd om bij het planten aanwezig te zijn.
Er waren o.a. drie bestuursleden aanwezig en het werd een hele mooie ceremonie ten nagedachtenis aan mijn overleden vriend. Zorgvuldig en warm, in lijn met het bezoek aan jullie deur.
Wat leuk om te lezen Aart. Mooie gedachte dat er een boom is geplant ter nagedachtenis aan jouw vriend. Is iets om te onthouden.
Kort maar krachtig, vol passie van beide partijen!
Dank je Katrien! Een lief gebaar, na mijn onverbiddelijkheid te hebben getriggerd…