De jaren ’60 in Eindhoven…
Het noordelijke stadsdeel groeit als kool. De doorzonwoningen met de al te grote ramen staan in eindeloze rijen aan de lange, rechte wegen. Tussen de lange wegen bevinden zich kruip-door-sluip-door-semi-hofjes rond een vierkant pleintje met in het midden het summum van de nieuwbouwbuurt, het speeltuintje.
In deze wijken woonde ik. Ik liep er naar school en fietste heen en weer naar vriendinnen die elders in deze nieuwbouwnegorij woonden. De wijken groeiden harder dan de voorzieningen. Bijna mijn hele schoolloopbaan in Eindhoven versleet ik in noodlokalen.
Kleuterschool
Op de kleuterschool woonden we nog niet in het noordelijke groeistadsdeel. Ik ging naar een rietgedekte kleuterschool in het zuidelijkste deel van de stad. De vriendelijke uitstraling van de school stond diametraal haaks op de snibbigste kleuterjuf ter aarde: juffrouw Andrea. Juffrouw Andrea had geen achternaam en ze was strenger dan de kerken uit de boeken van Jan Siebelink.
Mijn enige en levendige herinnering aan de kleuterschool is dat we op dinsdagmiddag theevisite hadden en dat je dan mevrouw, mijnheer of de dienstbode kon zijn. De dienstbode heette ook wel ‘het meisje’. Die rollen waren felbegeerd. Ik was zegge en schrijven eenmaal in twee lange, lange jaren meisje en tot mevrouw heb ik het nooit gebracht. Juffrouw Andrea had lievelingetjes en ik was dat niet. Voor die ene keer ‘meisje’ heeft mijn moeder nog moeten bemiddelen anders was ik mijn kleutercarrière geëindigd zonder theevisiterol.








Live in maart 2013


