Hebridean Way
Dit jaar fietsten Peppi & Kokki per ongeluk de Hebridean Way. Dat is een lange-afstandsfietsroute die alle fietsers uit het Verenigd Koninkrijk minimaal eens in hun leven willen rijden.
Wij hadden niet in de gaten dat we op deze bekende fietsroute terechtkwamen. Het verwonderde ons wel dat we alleen Engelsen en Schotten tegenkwamen op de fiets en hoegenaamd geen anderen. Pas na verloop van enkele dagen viel het kwartje: dit was een bekende fietsroute!
Deze route móet je als fietsliefhebber hebben gedaan!
De Hebridean Way kenmerkt zich niet door de hoeveelheid fietskilometers of de hoogteverschillen, maar wel door de vele verschillende eilanden die je bezoekt. Daardoor hadden we aan veerponten en aan uitzicht geen gebrek.
In dit verhaal staan de uitzichten centraal. Ze waren adembenemend, fenomenaal, geweldig en altijd mooi.
Zo, genoeg superlatieven voor nu. Eerst zien, dan geloven.
Schotland en de Buiten Hebriden
De Outer Hebrides vormen het meest westelijke deel van Schotland.
Het is een rij eilanden die in de Atlantische Oceaan ligt als een soort grote ‘haakjes openen’. De officiële hoofdtaal is het Schots Gaelic, maar gelukkig verstaat en spreekt iedereen Engels.
De eilandengroep met een kringeltje eromheen zijn de Inner Hebrides. Daaraan brachten we ook een bezoek. Waarover een andere keer meer.
Nu eerst de Outer Hebrides. Ze liggen zo Noordelijk dat het er in juni in de nacht maar circa twee uur donker is en dan is het niet eens aardedonker. Gelukkig hadden we slaapmaskers meegenomen.
Barra
Zicht op Barra vanaf de veerpont vanuit het vasteland
Het meest zuidelijke eiland van de Outer Hebrides waarnaar een veerdienst wordt onderhouden, is Barra. Het is heuvelachtig en erg mooi. Wij hadden het geluk dat het goed weer was de dagen dat wij er waren.
Je foto’s kunnen bijna niet mislukken.
