Vloedlijn
Ik loop langs de vloedlijn, met blote voeten en opgestroopte broek. In iedere hand heb ik een schoen, bij iedere stap zwaaien ze langs mijn benen. De afdrukken van mijn voeten worden gewist door het wegtrekkende water dat donkergrijs is en heen en weer rolt.
De dag is grijs en somber, maar koud is het niet. Er staat weinig wind. Ik houd van het water dat mijn voeten steeds een beetje vasthoudt en toch ook niet. Met blote voeten lopen is nergens anders zo fijn.
Zonnestraal
De zon breekt ineens door het wolkendek , een paar zonnestralen schieten omlaag tot voor me op de grond. Ik ben verbaasd, had hier en op deze dag de zon niet verwacht.
Hoog in de lucht, in de verte, zie ik dat er iets van een van de zonnestralen afglijdt.
Als het dichterbij komt, lijkt een levend wezen naar beneden te glijden, dat groter wordt naarmate het dichterbij komt.
