Jarig op kerstavond
avatar

kerstavond

Kerstavond

Traditiegetrouw gaan wij Chinezen op de dag dat mijn vader jarig zou zijn. Vandaag, kerstavond, zou hij 90 jaar zijn geworden, maar voor mij geen Chinees vanavond.

Ik wilde al langer van de traditie af, vond het na tien jaar wel genoeg eigenlijk, en dat is alweer vijf jaar geleden.

Geweest is geweest. Toen hij nog leefde was ik er ook niet altijd bij op die verjaardag-kerstavond, waarom wordt dat nu wel verwacht?

‘Voor mama’, zegt mijn zus.

Levenslust

Ja, dat is een ding. Na het overlijden van een van de twee na een goed huwelijk, is het leven niet meer zo leuk als het altijd was. En heus, mijn moeder doet haar best en haar levenslust doet de rest (dat rijmt).

Zo’n verjaardag is ieder jaar weer een beladen dag. Die is zéker niet meer zo leuk als hij altijd was.

Hoewel, van mijn vader hoefde het allemaal niet zo. Die hoefde niet per se een kamer vol bezoek.

Evengoed kwam die kamer vol volk er toch, want mijn moeder viert alles en dat altijd. Hij had maar te volgen en de drank in te schenken.

Verjaardagen

Lees verder

Blindiaan (41) – Geluksverdriet
avatar

Vervolg column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

*** Nieuw! ***

geluksverdriet

Geluksverdriet

Laatst las ik in NRC een column van Ellen Deckwitz getiteld ‘Ooit’. In dit verhaal beschrijft ze een fenomeen dat zij heel treffend ‘geluksverdriet’ noemt. Geluksverdriet is verdriet over hoe gelukkig het leven eens was, maar dat door een groot verlies nu minder gelukkig is.

Geluksverdriet is heimwee naar de periode toen het grote verlies nog niet geleden was en alles nog was zoals het behoort te zijn.

Tinnitus

Ik heb heel lang last gehad van geluksverdriet. In 2005 openbaarde zich bij mij zomaar ineens een heftige vorm van tinnitus waardoor het nooit meer stil was in mijn hoofd. In de jaren die volgden had ik maar een opdracht voor mezelf: het moest weer stil worden in mijn hoofd. Ik had zoveel moeite met al het lawaai in mijn hoofd dat ik depressief werd.

Ik wens niemand een depressie toe. Je komt tot niets, alles is zwaar en er ligt een zware deken van grijze somberheid over je hele bestaan.

Daarbovenop leed ik aan geluksverdriet. Ik wilde dat mijn leven weer was zoals voordat de tinnitus begon: rustig en stil. Toen kon ik nog gewoon genieten, nu zou ik nooit meer genieten. Van niets.

De toekomst was zwart en zwaar.

Aanpassing

Lees verder

Blindiaan (40) – Ocularist
avatar

Vervolg column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Ocularist

Ocularist

Het maken van een kunstoog is handwerk. In Nederland zijn de mensen die dit ambacht beheersen op de vingers van een hand te tellen. Ze heten ocularist en ik heb een hele goede getroffen. Hier kun meer over haar praktijk lezen.

Opmeten prothese

Bij het opmeten van de oogprothese wordt gekeken naar:

  • De kleur van de iris
  • De grootte van de pupil bij normaal daglicht
  • De plaats van de iris in het oog en daarmee samenhangend de plaats van de pupil
  • De kleur van het oogwit, naarmate je ouder wordt, wordt dat geliger
  • De aanwezigheid van een randje om de iris en de kleur daarvan
  • De bolling van het schaaltje.

Al met al ingewikkelder dan je zou denken.

Blauw oog

Lees verder

Sex Sirens – Documentaire van Max Kutschenreuter & Polly Sanchez
avatar

Bij dit videoblog: geluid aan en er echt even voor gaan zitten!

Below the Dutch text, you’ll find the translation in English.

IQMF Filmfestival

Gisteren bezocht ik de première van Sex Sirens, een documentaire over de ballroom subcultuur die is gemaakt door regisseurs Max Kutschenreuter en Poppy Sanchez.

Sex SirensIk had nog nooit van het IQMFF gehoord, de lettercombinatie staat voor International Queer & Migrant Film Festival, en evengoed niet van het fenomeen Sex Siren, wat een speciale categorie is tijdens ballroom balls. Dat zijn evenementen in/met/voor/van de LGBTI+-gemeenschap waar ik ook nog nooit van had gehoord, van ballroom bedoel ik, de afkorting LGBTI+-gemeenschap zegt me wel wat.

Pff, ik ben nog niet helemaal achterlijk.

Première

Het IQMF Festival vind plaats van 4 tot en met 8 december in Amsterdam.

Gisteravond was de parallelle premièreavond van een aantal documentaires in de steden Rotterdam, Amsterdam en Utrecht.

Sex Sirens

Lees verder

Geen Pheidippidesloop of Zevenheuvelenloop
avatar

Pheidippidesloop

Blessureleed

Deze herfst gaan al mijn herfstklassiekers aan mijn hardloopneus voorbij: voor mij geen Singelloop, geen Veluweloop, geen Maliebaanloop, geen Pheidippidesloop en ook geen Zevenheuvelenloop in 2019.

Die verdomde hielpeesplaat ook.

Familieleden

Zojuist wenste ik de-man-over-wie-ik-niet-schrijf succes en plezier bij zijn Zevenheuvelenloop en onze oudste zoon zou al vroeg in de ochtend de marathon van Palermo lopen. Zijn plan is om hem onder drie uur te lopen, wat betekent dat je minimaal 14,5 km per uur moet lopen, en dat 42+ kilometers lang.

Petje af als hem dat lukt.

Iedereen om mij heen loopt hard en ik zit ondertussen thuis dik te worden. De weegschaal kruipt langzaamaan weer naar ongewenste hoogte. Binnenkort heb ik weer een PR op mijn naam. Maar dan een Persoonlijk Record dat ik beslist niet wil. 🙁

Pheidippidesloop

Omdat ik niet de flauwste ben, had ik me als vrijwilliger opgegeven bij de Pheidippidesloop. Deze loop wordt door mijn eigen atletiekvereniging U-Track georganiseerd. Het is de gezelligste marathon in Nederland omdat je met een team van zeven mensen de klassieke marathonafstand loopt.

Lees verder

Blindiaan (39) – Oogprothese
avatar

Vervolg column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Oogprothese

Oogprothese-winkel

Een maand na de oogverwijderingsoperatie kon ik naar de kunstogenwinkel om een nieuw oog te laten aanmeten.

De afspraak was op een maandag en ik moest ervoor naar Den Haag. Drie maanden later, in totaal vier maanden na de operatie, kreeg ik mijn definitieve oogprothese.

Er was gezegd dat dit proces zo’n twee maanden zou duren. Had ik pech dat het zo lang duurde?

Niet echt. Mijn oog bleek simpelweg moeilijk na te maken.

Eigen oogbol

Een kunstoog kan een bol zijn, een grote knikker, maar na een evisceratie houd je je eigen oogbol.

De iris verdwijnt bij de operatie en het oog is wat kleiner dan het overgebleven goede oog. Over dat kleine, volledig witte oogje komt de oogprothese, dat is een schaaltje, vergelijkbaar met een schelp.

Lees verder

Regen Run in Reims
avatar

Regen Run in Reims

Run in Reims

Op 20 oktober jongstleden deden twintig leden van mijn hardloopclub mee aan de Run in Reims, die voor de gelegenheid kon worden omgedoopt tot ‘Regen Run in Reims’; gedurende het spektakel regende het pijpenstelen en was het geen seconde droog.

Vooral de ‘demi-marathoniers’, zoals Fransozen ze plegen te noemen, hadden het zwaar door de gietregen, de 10 kilometer startte later toen het nog alleen gewoon regende.

#SixtyintheCity

Op 30 mei van dit jaar schreef ik me, boordevol ambitie en lichtelijk overmoedig, in voor de Halve Marathon in Reims op 20 oktober. Je kon kiezen voor een 10km, een halve of de hele marathon.

Als extraatje kon je ook kiezen voor een ‘champagne-visite’: in Reims zijn alle grote Champagnehuizen gevestigd. Het is dé Champagnestad van Frankrijk.

Onder de titel #SixtyintheCity schreef ik een verhaal over deze sportieve uitdaging die ik als zestigjarige aan zou gaan. Ik zag mezelf al in een slakkengang deze tocht lopen, even vergetend hoe makkelijk ik geblesseerd raak tegenwoordig.

Blessure

Lees verder

Blindiaan (38) – Voorlichting
avatar

Vervolg column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Voorlichting

Twee weken na de evisceratie vond de na-operatieve controle plaats. Ik kwam terecht bij een specialistisch verpleegkundige die ik voor het eerst zag: ‘Er is een fout gemaakt bij de planning. Vóór uw operatie had ik u ook moeten zien voor de voorlichting.’

Aha.

Magere voorlichting

Ik antwoordde dat ik de voorlichting en begeleiding tot dan toe heel mager had gevonden. Medisch gezien was het prima allemaal, maar er was totaal geen aandacht voor de mentale kant van het verlies van het oog geweest. Althans, op de poli oogheelkunde was dat zo.

Alleen een verpleegkundige bij anesthesie vroeg hoe ik het vond om mijn oog kwijt te raken, verder heeft niemand er een woord aan vuil gemaakt.

Gesprek

Lees verder

Blindiaan (37) – Accepteren
avatar

Vervolg column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Accepteren

Accepteren

Sinds de oogverwijderingsoperatie heb ik hard gewerkt. Wat aanvankelijk een groot drama leek, blijkt veel minder heftig te zijn dan ik verwachtte.

De operatie is drie weken geleden en ik heb er vrede mee dat ik nog maar één oog heb. Dat is geen grootspraak, dat is echt zo.

Hoe dat is gegaan?

Accepteren kun je leren en het is niet eens echt moeilijk.

Eerste week

De eerste week viel beslist niet mee. Het verwijderde oog zag er verschrikkelijk uit. Het was bloederig, vreselijk gezwollen en pimpelpaars. Ik had pijn. Pijn aan de wond en ‘normale’ hoofdpijn. Ik sliep slecht omdat ik me gestrest voelde en niet makkelijk insliep. Bij elkaar opgeteld voldoende ellende om me neerslachtig en verdrietig te voelen.

Wat hielp was de afleiding die ik had in de vorm van bezoek. Ik kon vele keren het hele verhaal vertellen van de operatie en uitleggen hoe die technisch was gedaan. Al vertellende verwerkte ik het geleden leed.

Zwelling

Lees verder