Blindiaan (17) – Glaucoom
avatar

Vervolg column Vereniging Oog-in-oog: Blindiaan

glaucoom

Glaucoom

Het woord glaucoom valt niet echt, maar de combinatietherapie die ik krijg maakt duidelijk dat het een te hoge oogdruk is die de helse hoofdpijnklachten veroorzaakt. De therapie bestaat uit drie elementen:

  1. symptoombestrijding: vooral gericht op acute pijnbestrijding
  2. korte termijn behandeling: gericht op verkrijgen van hernieuwde rust en balans in het oog
  3. lange termijn behandeling: rust en balans terugbrengen voor lange duur.

Oorzaak

Beide grote bloedvaten naar en van het blinde oog zijn afgesloten. Vooral het gemis aan zuurstof in het netvlies door de afsluiting van de slagader die naar het oog toe gaat, zorgt voor problemen. Het lichaam heeft een soort zelf herstellende wens en gaat nieuwe bloedvaten aanmaken om toch zuurstof in het netvlies te krijgen. Die nieuwe bloedvaten heten ‘nieuwvaten’. Meestal is ‘nieuw’ goed, denk aan nieuwe haring, nieuwe aardappelen of Nieuwjaar, maar hier is nieuw slecht.

Nieuwvaten zijn slecht, zinloos en stom.

Lees verder

Peppi & Kokki missen Loch Ness (Schotland deel 4)
avatar

Loch Ness

Nessy, het monster van Loch Ness

Scotland Round part I

In de vorige drie delen van de belevenissen van Peppi & Kokki volgden we onze fietsroute door Schotland tamelijk nauwgezet. In dit vierde en laatste deel pak ik het, volkomen-niet-verrassend, op dezelfde manier aan. We vervolgen Scotland Round, part one.

Er zijn een paar andere zaken die de revue moeten passeren. Dit zijn:

  • Exit the Brexit
  • Het moetbal
  • Van dik tot dikker
  • Schotland – vakantieland.

Scottish Highlands

Loch NessOp weg van Oban naar Fort William en Fort Augustus, rijd je de Scottish Highlands in. De Highlands zijn een populaire toeristische attractie, voor zover je van attractie kunt spreken bij een niet-bewegend en niet-druk land(schap). In het gebied tref je veel meren die zijn omzoomd met ruige, verlaten heuvels waar schapen grazen of alleen hei groeit.

Hei in bloei, dat dan weer wel.

Ben Nevis

Lees verder

Peppi & Kokki in West-Schotland – deel 3
avatar

Van mooi tot mooier

Een van de bijzondere dingen aan de tocht die wij maakten door West-Schotland, was dat het landschap steeds ruiger, ongerept en mooier werd. Vooral de westkust van Schotland met alle eilanden die aan die kant van het land liggen, is prachtig.

En Peppi & Kokki zagen maar een fractie van alles wat Schotland te bieden heeft!

Van Kilberry tot Oban

Veel plaatsnamen beginnen in Schotland met ‘Kil’. In Kilberry hielden wij onze tweede rustdag, en verder zagen we op borden of fietsten we langs namen als: Kilmartin, Kilchreran, Kilfinan, Kildavie. ‘Kil’ is een Keltisch woord en betekent ‘kerk’.

In dit deel van het land staan de plaatsnamen vaak op twee manieren geschreven; in het Engels en in het Gaelic. Net zoiets als bij ons in Friesland met Sint Nicolaasga en Sint Nyk en in Zuid-Limburg met Voerendaal en Voelender.

Gaelic is onverstaanbaar, niet te lezen en niet uit te spreken, waardoor het een soort geheimtaal wordt. In Schotland bezigen ze het Schots-Gaelic (klinkt logisch). Vooral op de westelijke eilanden is het in gebruik als actieve taal en wordt er onderwijs gegeven in het Schots-Gaelic.

Onbewoonde wereld

Lees verder

Peppi & Kokki in Schotland – deel 2
avatar

Peppi en Kokki en de wind fietsvakantie

Morgen minder

‘Morgen meer’, schreef ik vorige week zondag met het vaste voornemen om de dag erna verder te gaan met onze Schotlandreis. Maar ja, de volgende dag was een werkdag en na een werkdag heb ik vaker niet dan wel zin om ook ‘s avonds nog eens achter de laptop te kruipen.

Zo werd het: ‘Morgen minder en volgende week meer’.

De route: Schotland Rond

Om wat meer gevoel te krijgen bij wat wij fietsten, kun je een kijkje nemen op de site van Europafietsers, waar veel lange-afstandsroutes te vinden zijn, waaronder die in Schotland.

Op bijgaand plaatje is het eenvoudig aan te geven wat wij reden.

We fietsten de rode route van Newscastle rechtsonder naar Inverness, rechtsboven, met hier en daar wat korte extra stukjes vanwege campings die niet allemaal direct aan de route lagen. Met het stuk in Nederland erbij, 1150 kilometer.

(Als je op het plaatje klikt, kun je de namen van de steden lezen. De foto opent in een nieuw scherm.)

Vanuit Inverness lieten we ons per trein terugbrengen naar Newcastle.

Vorige week eindigde ik met onze grensoversteek van Noord-Engeland naar het meest Zuidwestelijke deel van Schotland: Galloway.

Galloway

Peppi Kokki Schotland fietsvakantie

Het eerste deel dat we fietsten in Schotland, heet ‘Dumfries & Galloway’. Het is het meest Zuidwestelijke deel van het vasteland. Dumfries is een stad en Galloway is de naam van het gebied waarin het Galloway Forest Park ligt. Vooral de etappe die we door dit Forest Park fietsten is prachtig.

Op zeker moment hoorden we kabaal van vallend water en er stond een auto langs de weg. We parkeerden de fietsen en zagen tussen de bomen door een verdekt opgestelde waterval van Schaffhausiaanse proporties. De watervallen van Coo in de Ardennen verbleekten erbij. Het grote verschil met die toeristische attracties is dat er geen mens te vinden was bij deze waterval.

Helemaal klopt dat niet, de mensen die bij de geparkeerde auto hoorden, liepen moeizaam van de waterval naar beneden, met stok en voetje voor voetje schuifdelen ze terug naar de auto. Het was een Engels echtpaar uit Dover, dat ieder jaar deze waterval even wil zien. Ze waren er lyrisch over dat ze deze waterval al zo lang kennen en dat hij nog steeds onontdekt lijkt te zijn.

Het is waar, heel veel natuur is in Schotland nog volkomen ongerept.

Arran

Lees verder

Peppi & Kokki in Schotland – deel 1
avatar

Peppi & KokkiVerhaaltjes bij plaatjes

Dit blog wordt er een van verhaaltjes bij plaatjes. Plaatjes van Schotland welteverstaan. Wie Facebook heeft, zag alle foto’s al langskomen. Wie dat niet heeft, kan daar ook eenmalig kijken via deze link.

Alle foto’s zijn gemaakt met mijn iPhone. We hadden ook een heus fototoestel bij ons, maar daar heeft de-man-over-wie-ik-niet-schrijf foto’s mee gemaakt. Ik beperkte me tot de simpelheid van de iPhone. Het moet gezegd, de foto’s met mijn iPhone zijn aardig, maar die met het echte fototoestel zijn echt spectaculair.

Die luchten!

Die uitzichten!

Dat landschap!

Dat weer!

Schotland is een vakantieland waar je uitroeptekens bij nodig hebt! #egweur!

Zelfs bij foto’s die zijn gemaakt met een iPhone!

Peppi & Kokki

Peppi Kokki Schotland

Even voorstellen: Peppi was de dikke en Kokki de dunne, dientengevolge ben ik Peppi en is de-man-over-wie-ik-niet-schrijf Kokki. Speciaal voor mijn moeder heb ik af en toe een selfie van ons tweeën gemaakt. Selfies die de-dochter-over-wie-ik-ook-niet-schrijf stelselmatig ‘schattig’ vindt.

Ik weet het niet, maar het komt mij voor dat als een kind in de fase is beland dat ze alles van haar ouders als schattig bestempeld, dat je dan rijp bent voor het museum. Volgens dit kind dan in ieder geval.

In ons eigen beleving zijn wie niet meer piep, maar toch ook nog niet stok.

Als je niet weet wie Peppi & Kokki zijn, dan ben je ook nog niet stok en wel behoorlijk piep. Kijk even naar dit filmpje en je weet het meteen voor de rest van je leven (en het deuntje gaat het eerste half uur niet uit je hoofd).

Start in Nederland

Lees verder

Blijwilliger tijdens de NKatletiek 2017
avatar

NKatletiekNKatletiek 2017

Het NKatletiek 2017 duurt vier dagen en vindt plaats in Utrecht. Vandaag is de laatste dag en ik zit me stierlijk te vervelen in het kassahokje als #blijwilliger.

NKatletiekWij blijwilligers zijn deze zondag door de organisatie besteld om 8:15 uur, in alle vroegte dus, maar het wedstrijdgeweld barst pas los om 16:00 uur. Joost mag weten waarom we hier voor dag en dauw moesten zijn.

Ik heb tijd genoeg om een blogje te dichten, en tussen het nietschdoen in help ik de sporadische kaartjeskoper aan een toegangskaartje, wat feitelijk een polsbandje is. Voor iedere wedstrijddag geldt een ander kleurtje. Vrijdag blauw, zaterdag oranje en vandaag wit.

Polsstokhoogspringen

Op de eerste dag, donderdag 13 juli, vond in de avond de mannen- en vrouwenwedstrijd plaats van het polsstokhoogspringen, wat behalve een prachtig woord is voor het spelletje galgje, ook een wondermooie sport is.

Van de winnaar bij de mannen, Menno Vloon, maakte ik dit slowmo-filmpje (8 seconden)

Lees verder

Zweten in Zweden, dag 2 – Beversafari
avatar

Svettas i Sverige, Dag två – Bäversafari

Na een kort nachtje staan we vrijdagochtend klaar om een Scandinavisch oerbos te beleven. We hoeven daarvoor niet eerst een half uur in de auto ergens naartoe te rijden, we stappen simpelweg vanuit de tuin van het gele huis het bos in.

Wilde dieren

Eigenlijk is het bos achter het huis geen oerbos, die zijn er nog wel in Zweden, maar dat zijn allemaal Nationale Parken. Toch kan dit bos best doorgaan voor een oerbos. In een oerbos leven wilde dieren zoals elanden, rendieren, grote kudden herten, wolven, beren en natuurlijk trollen, elfen en kabouters.

In het bos waar wij wandelden is een dag of wat later een heuse beer met haar jong gesignaleerd.

Jaja, net als al die moorden zeker. Eerst zien, dan geloven.

Het is wel een lekkere boektitel in het Zweeds: mord i djungeln, moord in het oerbos.

Svenska – Zweeds

Zweeds klinkt helemaal leuk. Vroeger spraken mijn zus en ik heel vaak Zweeds met elkaar. Onze openingszin was:

‘Boatsman, witte wa?’

Daar verzonnen we een heel  eigen Zweeds dialect op. Heel af en toe komt het nog weleens voorbij en dan vinden we elkaar weer naadloos in ons eigen Zweedse koeterwaals en ook al denken anderen het exact mee te kunnen spreken, dat is echt niet zo. Want:

‘Vi pråt Swæds wi kin ær.’

Nu ik me verdiep in de Zweedse taal en even wat heen en weer Google, blijkt er in de tv-serie gezegd te zijn:

‘Bootsman, vet du vad?’

Dat betekent: ‘Bootsman, weet je dat…?’ Bootsman was de sullige hond in de serie. Dus ons ‘Boatsman witte wa?’ Kwam er heel dichtbij. Ik denk dat iedere Brabander zonder probleem Zweeds kan verstaan, en omgekeerd.

Zweten in Zweden

Urskog – oerbos

Lees verder

Zweten in Zweden – dag 1
avatar

Zweten in ZwedenMijn middelbare-schoolvriendenclub vertrekt voor ruim drie dagen Zweten in Zweden.

Waarom Zweden?

Een van ons heeft daar een zus wonen en een halfzijdig getatoeëerde ex-vriendin, maar van die laatste krijgen we alleen huis en paard te zien. De tatoeages blijven onzichtbaar, net als de ex-vriendin.

Verzamelen op Schiphol

Eenmaal op station Utrecht CS rijdt de door mij beoogde trein, met daarin vijf van de negen bendeleden, voor mijn neus weg. Ik ben hardleers waar het gaat om tijdig een vliegtuig halen (zie: de psychologie van te laat komen).

Gelukkig rijden er vier treinen per uur naar Schiphol, dus ik ben nog ruim op tijd als ik me aansluit bij de Bende van Negen, waarvan op dat moment acht van de negen leden present zijn.

Nummer 9

Ons negende bendelid komt rechtstreeks uit Spanje, waar we vorig jaar haar huis en haard bezochten, onder het motto: OntSpanje!

Zij vliegt in haar piereneentje van Alicante naar Arlanda en daar treffen we elkaar.

Zweten in ZwedenSchiphol

Op Schiphol blijken wij, na de bagagecheck, naar de aller, aller verste gate te moeten die er op Schiphol is. We lopen en lopen en nemen de loopband waar dat kan, waarop we weer lopen en lopen, tot we er moe en dorstig van zijn.

Twee van ons zijn al eerder gestrand, en wel bij bubbels en oesters.

Deze twee maken het ons bij het boarden nog spannend, zullen ze wel of niet op tijd aansluiten?

Uiteindelijk komen ze als allerlaatste aanzakken. Het lijkt vorig jaar wel, toen we vliegveld DüsselDolf bijna misten.

Cabin crew

Lees verder

Blindiaan (16) – Pijn
avatar

Vervolg op column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Pijn voor gevorderden

Er is pijn en pijn.

Je kunt overgeven van de pijn. Ik had weleens gehoord dat dat kan, maar ik wist niet dat ik het kon.

Nu weet ik het. Liever had ik het niet geweten. Er is helse pijn voor nodig. In mijn geval een helse, stekende hoofdpijn, die begint in mijn blinde oog om daarna omhoog te trekken over mijn voorhoofd in een baan zo breed als mijn wenkbrauw om te eindigen ergens bovenop mijn hoofd waar het lijkt alsof iemand een ijzeren pin door mijn schedel duwt en die pin door steekt recht in mijn zieke oog. Het oog barst uit zijn voegen en doet een onbeschrijflijk en afgrijselijk soort pijn.

Ik ben een en al pijn.

Mijn waarneming is beperkt tot een lam gevoel van pijn. Ik ben doodop, wil alleen maar weg-zijn, wil slapen, de wereld niet bewust meemaken. Laat me weg-zijn. Laat me niet-voelen.

Ik tref mezelf terug in bed, de gordijnen zijn dicht en ik slaap. Ik slaap de pijn weg.

Uren later en een pijnstiller waarvoor ik een maagbeschermer moet slikken verder, kom ik terug in het land der levenden. Zonder pijn ben ik alleen dood- en doodmoe.

Ik ben uitgewoond.

Ziekenhuis

Lees verder

Blindiaan (15) – 5 mentaal tips
avatar

Vervolg op column Blindiaan voor Vereniging oog-in-oog

5 mentaal tips blindiaan

5 mentaal tips

De medische begeleiding die volgde op het verlies van mijn oog was prima. De mentale begeleiding vond ik allerbelabberdst. ‘U zult de eerste drie maanden heel erg moe zijn’, is ongeveer het enige dat op dat vlak is gezegd. Verder moest ik het zelf uitzoeken.

Ik heb al na een paar dagen het mentale besluit genomen geen gevecht aan te gaan tegen het onvermijdelijke. Mijn mantra werd: ‘Het is zoals het is’.

Nu ik wat verder ben, kan ik wel een paar mentale tips bedenken voor iemand die er nog maar net mee is geconfronteerd.

Mentaal tip 1 – werk

blindiaanIk ben blijven werken.

Dat was een wijs besluit. Het hielp mij niet in elkaar te zakken en letterlijk op de been te blijven. Het leidt daarnaast letterlijk en figuurlijk af. En afleiding is heel goed.

Dit werkt niet altijd en niet voor iedereen, maar proberen de draad van het normale leven vast te houden, heeft beslist een – ondergewaardeerde – therapeutische werking.

Mentaal tip 2 – rust

blindiaanIk organiseerde rust.

Of, zoals in de sport wordt gezegd, ik pakte mijn rust. Ik stopte met sporten, zei allerhande afspraken af en stopte met mijn vrijwilligerswerk.

Het waren geen vrijwillige keuzen. Ik kon niet anders omdat ik in het begin doodmoe was van het moeten kijken met één oog. Nog afgezien van de energie die het kost als je je zorgen maakt en de uitputting die ontstaat door het doorleven van allerhande emoties.

Mentaal tip 3 – leefstijl

Lees verder