Heineken Roeivierkamp op de Amstel
avatar

Heineken Roeivierkamp

Eindelijk… LENTE!

Vandaag de eerste echte lentedag. Het was nog net geen #rokjesdag, maar hardlopers liepen al met ontblote armen en benen.

Wat gaat een mens doen op zo’n prachtige zondag?

Flaneren

Een goed idee, flaneren.

Lekker in de stad slenteren, winkeltje in, winkeltje uit en op gezette tijden een terras in de zon opzoeken voor een kop koffie of thee.

Bootje varen

Ook een prima idee.

Tenminste, als je een bootje hebt.

In de grachten in de stad was het druk genoeg. Ik zag zelfs een hele Braziliaanse salsaband muziek maken vanaf een vlet. Wat geen opeenstapeling van woningen is tot hoog de lucht in, dat is een flat, een vlet is een kleine, platte boot.

Wandelen, hardlopen, fietsen, tuinieren

Dat kan ook allemaal op zo’n prachtige dag.

En vele mensen deden het.

Het was druk buiten. Iedereen heeft na de lange winter genoeg van het binnen zitten. De dagen worden langer. De krokussen bloeien vol overgave. Nog even en de bomen krijgen weer hun groene lentewaas.

Op de Amstel: Heineken Roeivierkamp

Lees verder

Door DIK en DUN: lukt samen afvallen beter dan alleen?
avatar

samen afvallen

Samen afvallen

Op 1 januari van dit jaar schreef ik dit verhaal over mijn omgekeerde Anorexia. Hoewel de weegschaal de 79,2 kilo aantikte, voelde ik me nog steeds niet dik, of flink, of stevig, of volslank, of hoe je het wilt noemen, maar in ieder geval lijd ik aan een prettig soort blindheid aangaande mijn eigen omvang.

Desondanks vond ik mijzelf, puur vanuit de ratio bezien, ruim te zwaar bij de 1m72 die ik lang ben.

Er moest wat gebeuren.

Ik had het goede voornemen vijftien procent van mijn gewicht weg te bezuinigen en wilde terug naar 67 kilo. Dat betekende concreet twaalf kilo afvallen.

Ik riep, eigenlijk meer voor de flauwekul dan au serieus: ‘Doe je mee?’

Zou samen afvallen beter lukken dan alleen?

Animo

Op mijn achteloos gestelde vraag reageerden zes vrouwen positief, in de zin dat ze ook wel wilden afvallen en wat steun en tips konden gebruiken.

Tsja, daar zat ik met mijn goede gedrag. Wat nu?

Een van de vrouwen opperde een Facebookpagina te openen en elkaar daar van tips te voorzien.

Anderhalve week verder

Ik wilde de beoogde Facebookpagina openen, maar een pagina kan alleen openbaar zijn op Facebook. Dat was niet de bedoeling.

Het alternatief bleek een besloten groep te zijn.

Zo zag de besloten groep ‘Door DIK en DUN’ het levenslicht.

Mijn welkomstboodschap:

Lees verder

Drama werkt: populaire blogs op runningrita.nl
avatar

drama werkt

Favo-riet

Op dit blog tref je een pagina aan die ik ‘favo-riet’ heb genoemd. Daarop staan allerlei top 5’s en ranglijstjes met beste blogs, meeste reacties, meeste likes en ga zo maar door.

Je kunt al die dingen allemaal automatisch laten bijhouden in je site, maar hoe dat moet is voor mij nog in duisternis gehuld. Ik update de pagina ‘favo-riet’ dientengevolge af en toe handmatig.

‘Af en toe’ betekent precies eens per jaar en vorige week heb ik dat weer eens gedaan. De cijfers zijn actueel. De cijfers maken eens te meer duidelijk dat drama werkt.

Aantal lezers

Bovenaan het lijstje favorieten staat de rangschikking naar aantal lezers. Misschien moet ik dit voorzichtiger ‘views’ noemen want of mensen de verhalen echt lezen, ik heb geen idee.

Het populairste blog is ‘Nijntje, onschuldig konijntje’. Ik schreef het ter gelegenheid van de Tour d’Utrecht in juli 2015 toen de stad helemaal in de ban was van de Tour de France en Nijntje overal opdook.

Lees verder

Blindiaan (13) – knipperen
avatar

Vervolg Column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Blindiaan knipperen

Verboden te knipperen

Deze week was ik in het UMC, bij de oogarts aldaar, voor nog specialistischer onderzoek.

Een snibbige mevrouw liet mij eindeloos kijken naar een oranjekleurig knipperend lichtje en snauwde daarbij steeds kribbiger: ‘U MAG BESLIST NIET KNIPPEREN MET UW OGEN’.

‘Begrijpt u mij mevrouw, U MAG NIET STEEDS GAAN ZITTEN KNIPPEREN MET UW OGEN.’

‘KIJKT U NAAR HET KNIPPERLICHTJE. JUIST JA, GOED ZO. NEE, NEE, NIET WEER KNIPPEREN.

MEVROUW, BLIJFT U ZO STIL MOGELIJK ZITTEN. U MOET NIET STEEDS UW HOOFD BEWEGEN.

EN STOPT U NU MET KNIPPEREN. IK KAN NIET WERKEN ALS U BLIJFT KNIPPEREN MET UW OGEN. STOPT U MET KNIPPEREN MET UW OGEN. HOORT U. U MOET NU STOPPEN MET KNIPPEREN, U BENT GEEN KNIPPERLICHT’.

blindiaan knipperen‘Je bent zelf een knipperlicht’, dacht ik terwijl de neiging om te moeten knipperen steeg naarmate ik steeds heftiger probeerde om dat niet te doen. Ik heb nog nooit zo heftig geprobeerd om niet te knipperen en nog nooit lukte het iemand om mij zodanig indringend toe te spreken, dat ik alleen maar kon doen wat ik niet mocht doen.

Het kan niet anders, deze mevrouw heeft ook een te hoge bloeddruk.

Superspecialist

Lees verder

#CATS en #GIFjes maken
avatar

cats gifjes maken

#CATS en #GIFjes maken

Al heel lang heb ik het voornemen een keer uit te leggen hoe je een gifje maakt. Een gif is een kort stukje film of achter elkaar geplakte foto’s dat eindeloos wordt herhaald. Ze doen het heel leuk op een blog als dit.

Boven zie je een #gifje van onze drie #cats.

De afkorting ‘gif’ staat voor: Graphics Interchange Format. Niet van belang eigenlijk, graag gauw vergeten, deze afko. Je hebt .jpg voor foto’s en je hebt .gif voor gifjes. Dat moet je wel onthouden.

Poezenfamilie – #cats

In het gifje bovenaan zie je onze volledige poezenfamilie. Van links naar rechts:

  1. Bente: schuw, lief  en een beetje op zichzelf
  2. Muffin: schootpoes, miauwt veel en is een beetje dom
  3. Fanny: super knuffelpoes, de bazin van het stel en de moeder van Muffin.

Het filmpje stamt uit 2008. De jongste poes Muffin is nu alweer bijna negen jaar. Bente en Fanny zijn drie jaar ouder, dus die zijn alweer twaalf jaar oud.

Althans, Bente is dat.

Poes Fanny heeft het niet gehaald. Zij is dood.

Fanny

Lees verder

Paradiski – The Movie
avatar

Paradiski – blog 5 en laatste

Paradiski The Movie

Met een beetje geluk lukt het om in dit laatste ski-blog de video ‘Paradiski The Movie’ te plaatsen…

Alweer voorbij

De skivakantie zit er weer op. Het is gedaan met de winterpret. De bovenbenen kunnen ontspannen en de armen met pikpijn*) kunnen ook op adem komen. Evenals mijn dikke en pijnlijke rechterenkel en de ontsierende schaafwond op mijn kin.

‘Je wordt ouder mama, geef ´t maar toe…
Je wilt er alles aan doen, maar je weet niet hoe
Je wordt ouder mama, je wordt ouder mama

Je wordt ouder mama, geef ´t maar toe
Je bent nog snel maar ook eerder moe
Je wordt ouder mama, je wordt ouder mama…’

Paradiski – The Movie

Paradiksi The MovieEr is bewegend beeld opgedoken dat is gemaakt door de-man-met-‘s-mans-naam. Hij maakte er een skifilm van voorzien van een muziekje met mijzelf als hoofdrolspeler en de overige groepsgenoten als bijrolspelers.

Als je het videoblog hieronder kunt zien en aanklikken is het embedden ervan op mijn site gelukt.

Veel kijkplezier!

5 februari 2017

Lees verder

Paradiski – van La Plagne naar Les Arcs en weerom
avatar

Paradiski – blog 4

Paradiski 1

Paradiski

De oversteek

ParadiskiDe dag dat we de grootste afstand skieden was gisteren, toen we vanuit Champagny eerst naar La Plagne skieden om van daaruit over te steken naar skigebied Les Arcs.

Dat oversteken moet heel letterlijk worden genomen, want met een grote gondel steek je een smal dal over waardoor je van het ene megagrote skigebied naar het andere kolossale skigebied komt.

Paradiski

Spekglad

Lees verder

Paradiski – een moeilijk uit te pakken cadeautje
avatar

Paradiski – blog 3

Paradiski 1

Slecht weer

Dinsdag was het weer in de Franse Alpen niet best. Het regende en pas boven 2200 meter veranderde de regen in sneeuw. De wolken hingen zo laag dat je er dwars doorheen skiede. De temperatuur was zo opgelopen dat de sneeuw was veranderd in stroeve pap, tot op grote hoogtes.

Dat de sneeuw pap was geworden, wist ik niet toen ik aan de eerste afdaling begon. Door de sneeuwbril waarop de regendruppels bleven hangen, zag ik niets. En wrijven hielp niet.

Ik moest naar beneden, maar voelde de onmacht opwellen toen het besef doordrong dat skiën best lukt als blindiaan, maar niet in deze weersomstandigheden. Mijn zicht was zo slecht dat ik angstig werd en met angst in de benen verkrampen de skibewegingen zodat goed naar beneden komen onmogelijk lijkt.

Tranen

Tranen van onmacht en frustratie druppelden aan de binnenkant van de skibril. Nu besloeg het kloteding ook nog.

‘Ik wil dit niet.’

‘Ik wil naar huis.’

‘Dit is alles, behalve leuk.’

Maar ik moest naar beneden. Er is die ijzeren skiwet. Als je de lift uit bent, kun je alleen maar naar omlaag.

‘Vroeger liet ik me door geen enkel weerstype weerhouden en nu jank ik als een klein, onmachtig kind.’

Op sleeptouw genomen

Lees verder

Paradiski – een fantastische dag
avatar

Paradiski – blog 2

Paradiski

Ideale dag

Vandaag was de wintersport zoals je je het voorstelt. Zonnetje erbij, verse sneeuw, weinig wind. Vanochtend namen we de ski-bus om kwart over negen om vanmiddag pas die van half zes weer terug naar het chalet terug te nemen.

Piste skiën

In de tussentijd zoefden we van makkelijke, goede geprepareerde blauwe pistes of van ijzige keiharde pistes.

Heel hoog skieden we op de lokale gletsjer over een ongeprepareerde zwarte piste naar veiliger en lager gelegen pistes. Maar ook een blauwe ongeprepareerde piste met verse sneeuw is een uitdaging.

Paradiski

Off piste skiën

Lees verder

Paradiski – pech op een mooie zaterdag
avatar

Paradiski – blog 1

Paradiski 1

Skiën – #Paradiski

Deze week staat in het teken van een van de sporten die ik leuk vind en toch maar weinig beoefen: skiën. Ik ben zonder aanhang met een klein gezelschap mee naar het skigebied #Paradiski, ook wel bekend als La Plagne en Les Arcs. We verblijven in een idyllisch kabouterhuisje in Champagny le Haut, dat vlakbij Champagny le Bas ligt, alleen een stuk hoger in het dal.

Tot zover de Franse logica.

Nachtbus

Ik ben hiernaartoe gereden met een nachtbus, wat een fantastische manier van reizen is. Op vrijdagmiddag om vijf uur in Utrecht op de bus stappen en de volgende dag sta je om acht uur in een Frans stadje van waaruit een taxi me naar Champagny le Bas bracht. Het slapen lukte zowaar heel redelijk, ik voelde me fit genoeg om een hele dag te kunnen skiën.

Hoorapparaat

In de taxi naar Champagny zette ik mijn hoorapparaten aan. Een ervan leek het niet te doen. Misschien was het de batterij?

De eerste nieuwe batterij gaf geen resultaat.

De tweede nieuwe batterij idem dito.

Na de derde batterij te hebben uitgeprobeerd die ook geen sjoege gaf, moest ik wel concluderen dat er iets stuk is in het apparaat. Vervelend. En in de bergen is natuurlijk nergens een hoorapparatenspecialist te vinden.

paradiskiDe pas van Maaike

Bij het dalstation (de spellingscontrole wil hier dealerstation van maken :D) van Champagny-en-Venoise aangekomen, in een complete huur-ski-outfit, gaf de leider-van-de-groep, die dezelfde naam draagt als de-man-over-wie-ik-niet-schrijf, me de skipas van zijn vrouw Maaike.

(Tussen haakjes, ben ik een keer een weekje weg zonder aanhang, moet ik toch de hele week ‘s mans naam gebruiken…)

Maaike, de enige die ik een beetje ken in het gezelschap omdat zij docente was en is in de ZKM-opleiding die ik een paar jaar geleden deed, ging niet skiën dus ik kon haar pas gebruiken.

Neveneffecten van de digitale vooruitgang

Lees verder