Kind in de lucht: vliegangst! 
avatar

Vliegangst

Vliegangst

vliegangstMijn meisjeskind zit in de lucht. Al 24 uur. 

We brachten haar weg naar Schiphol. Samen met de ouders van haar buurman in het vliegtuig.

We aten een burger bij de Burger King.

Ze checkten volautomatisch in, zonder tussenkomst van een personeelslid, tot en met de koffers aan toe.

Wij zwaaiden nog, en weg waren ze.

Mijn vliegangst kon beginnen!

En zo geschiedde.

Dertig uur

Zij kijkt films en eet dropjes die luisteren naar de naam zoethoudertjes. Leek me toepasselijk als je dertig uur in de lucht hangt. 

Misschien slaapt ze. Gezellig tegen haar buurman aan. 

Ik stel me haar weelderige blonde haardos voor, half tegen zijn donkere krullen. Samen in de lucht.

Wachtend op wat komen gaat.

Overgave.

Slapeloos

Lees verder

Pheidippidesloop 2017: een hele marathon in 7 stukjes
avatar

Start Pheidippidesloop 2017 van U-TrackStart van de 38e Pheidippidesloop. Opname: Ted van den Bergh.

Marathon in zeven etappes

Gisteren was weer het zover: de Pheidippidesloop 2017 stond op het programma. Bij dit jaarlijks terugkerende hardloopevenement loop je met een team van zeven personen een hele marathon.

Er zijn twee afstanden: de lange afstand, die niet zo heel lang is , namelijk 6,8 kilometer en de korte, die niet zo super kort is, namelijk 4,1 kilometer. De lange afstand wordt vijf keer gelopen en de korte wordt twee keer gelopen. Bij elkaar opgeteld precies 41,2 kilometer.

Parcours

Pheidppidesloop 2017

Foto: Fons Gennisse

Het parcours loopt door het mooie bosgebied van Amelisweerd, je weet wel het bos langs de A27 van de slogan ‘Wie het kleine niet eert, is Amelis niet weerd’. Met de aangekondigde verbreding van de A27 wordt er nog meer Amelisweerd ingeleverd, dus de jaren ’70-slogan kan weer uit de kast.

Dat bos dus.

Het bos lag er mooi bij.

Er was een felle wind, maar die had je tijdens de eerste anderhalve kilometer tegen terwijl je door het bos liep, dus de wind werd aardig afgezwakt door de bomen.

Wisselen

Het wisselen gebeurt op de Utrechtse atletiekbaan Maarschalkerweerd.

Lees verder

Blindiaan (20) – Zondag pillen-dag
avatar

Vervolg Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Dit verhaal is hier eerder gepubliceerd onder de titel thuisapotheek.

thuisapotheek

Complicaties

Het is alweer een tijd geleden dat ik schreef over de complicaties die zich voordeden in mijn blinde oog. We zijn vele pillen, druppels en ziekenhuisbezoeken verder en gelukkig gaat het goed. Als het blijft zoals nu, hoef ik niet bang te zijn dat ik mijn oog kwijtraak.

Het oog vraagt voorlopig wel de nodige medische zorg. Het bewijs daarvan is de thuisapotheek die ik aan pillen en oogdruppels in huis heb. Tot in de koelkast toe staat en ligt mijn voorraad.

Pillen

Ten tijde van de complicaties slikte ik elf pillen per dag. Daarvan waren er vijf specifiek voor de te hoge oogdruk. Van deze pillen werd ik moe, op het uitgeputte af. Het was echte rotzooi want tegelijkertijd moesten nier- en leverfunctie in de gaten worden gehouden.

Deze pillen mocht ik zelf afbouwen.

Dat klonk eenvoudiger dan het bleek te zijn. Een pil minder per dag leverde meteen een zwaar hoofd op. Het was net geen heuse hoofdpijn, maar fris was anders. Diverse pogingen om te minderen strandden op deze manier.

Eind november dacht ik nooit van de pillenzooi af te komen.

Lees verder

Blindiaan (19) – Laseren
avatar

Vervolg column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Eerder verschenen: in dit bloglaseren

Nieuw-vaten laseren

Het doel van de ooglaserbehandeling is: dood aan alle nieuw-vaten!

Het laseren voelt als de tactiek van de verschroeide aarde uit het Rusland van de Tweede Wereldoorlog en veroorzaakt een brandende pijn midden in mijn hoofd.

Iedere laserstoot lijkt een voltreffer. Ik krijg ongeveer honderddertig van die stoten per behandeling. Om de laser goed te kunnen richten krijg ik een lens met een doorzichtig goedje in mijn oog geduwd en daar doorheen gaan de groene laserstralen.

Na verloop van minuten gaat mijn oog steeds meer tranen en op het laatst zit ik met een compleet huilend oog met mijn kin op het ene rekje en mijn voorhoofd tegen een ander rekje.

Automatisch trekt mijn hoofd zich langzaam terug.

Het laseren doet enorm pijn.

Warme hand

Lees verder

Singelloop Utrecht: I did it!
avatar

Singelloop Utrecht

Singelloop Utrecht

Vandaag stond ie, net als vorig jaar en vele jaren daarvoor, weer op het programma: de Utrechtse Singelloop.

Vorig jaar stapte ik na vier kilometer uit. Dit jaar liep ik wel de volle tien kilometers. In mijn langzaamste tijd ooit, dat helaas wel.

Ik liep ruim boven het uur, over deze tien kilometer. In 2014 liep ik nog 57:14. Nu zeseneenhalve minuut langzamer. Ik zou me moeten schamen.

Maar, wonder boven wonder, dat doe ik niet. Ik vind het juist goed van mezelf dat ik hem heb uitgelopen.

De eerste vijf

In de eerste vijf kilometer liep ik lekker, hoewel mijn nieuwe schoenen al snel knelden. Niet de goede keus gemaakt vrees ik. Hopelijk kan ik ze nog ruilen.

Na anderhalve kilometer stond de-man-over-wie-ik-niet-schrijf speciaal aan de kant om mij aan te moedigen. Hoe lief is dat! Ik duwde hem mijn zonneklep in de handen. Het ding was te warm op mijn hoofd en de zon scheen toch niet.

Lees verder

Blindiaan (18) – Dwaaloog
avatar

Vervolg op column Blindiaan voor Vereniging Oog-in-oog

Dit Blindiaan-blog is vers geschreven.

Dwaaloog

Functieverlies

Ondertussen ben ik ruim twee jaar verder. Een periode die begon met angst en verlies, daarna een lange tijd die zich kenmerkte door een heel medisch circus waar ik doorheen dwaalde en dat na heel vervelende complicaties nu in rustiger vaarwater is gekomen.

Het is maar goed dat je aan het begin niet weet wat er allemaal nog volgt, je zou er acuut depressief van worden.

Naast de hele medische toestand waarmee ik werd geconfronteerd, was er het mentale stuk van het accepteren van het verlies van het zicht in een oog, wat de medische wereld gortdroog ‘functieverlies’ noemt, terwijl het natuurlijk veel meer is dan dat.

Uiterlijk

Je verliest niet alleen je oog, je verliest ook je uiterlijk. Niet alles natuurlijk, maar juist ógen, die zijn zo belangrijk in het contact met anderen. Mijn blinde oog is veranderd. De pupil werkt nog wel, maar reageert sloom, de iris ziet er doffer uit. De ziel is uit het dode oog.

Het beste werkt het om daar gewoon niet over na te denken. Gelukkig lukt dat heel best.

Totdat andere mensen zich ermee bemoeien.

Lees verder

Onvoltooid verleden tijd: 7 blogs die ik (nog) niet schreef
avatar

onvoltooid verleden tijd

Onvoltooid verleden tijd

Misschien denken mijn vaste lezers dat ik ga zitten en al mijn blogs zo even uit mijn mouw schud? Dat is soms inderdaad het geval, maar ook heel vaak niet. Dan raakt het verhaal dat ik wil vertellen maar niet af omdat ik ergens halverwege strand.

Het blogarchief op mijn laptop getuigt daarvan. Er zijn nogal wat blogs met een onvoltooid verleden tijd.

In dit blog noem ik zeven blogs die niet nooit gepubliceerd zijn. Meestal omdat ik het schrijven niet afkreeg, soms omdat het thema te veelomvattend is.

1. Folly Talk

Wij hebben een huisvriend die architect is. Zijn naam: Clemens Koemans.

Hij eet eens per week bij ons en dat gebeurt al jaren. Zo zijn wij door de jaren heen de stille getuigen geworden van zijn strijd met het ambtelijke apparaat van de gemeente Utrecht, dat zomaar, zonder verdere toelichting, brutaalweg zijn kunstwerk genaamd Folly Talk ontmantelde en weghaalde.

Op de plek van Folly Talk zou de nieuwe Prins-Clausbrug moeten verschijnen.

Dat is ook gebeurd, het is de brug die ik gemiddeld vier keer per week overfiets op weg naar mijn werk op Papendorp.

Maar de gemeente had geen rekening gehouden met de vasthoudendheid van onze huisvriend. Hij heeft net zo lang het wijkbureau Kanaleneiland als de gemeentelijke afdeling voor de ruimtelijke ordening gestalkt, tot zij niets anders konden doen dan Folly Talk opnieuw laten maken en een nieuwe plaats geven.

Lees verder

Blindiaan (17) – Glaucoom
avatar

Vervolg column Vereniging Oog-in-oog: Blindiaan

glaucoom

Glaucoom

Het woord glaucoom valt niet echt, maar de combinatietherapie die ik krijg maakt duidelijk dat het een te hoge oogdruk is die de helse hoofdpijnklachten veroorzaakt. De therapie bestaat uit drie elementen:

  1. symptoombestrijding: vooral gericht op acute pijnbestrijding
  2. korte termijn behandeling: gericht op verkrijgen van hernieuwde rust en balans in het oog
  3. lange termijn behandeling: rust en balans terugbrengen voor lange duur.

Oorzaak

Beide grote bloedvaten naar en van het blinde oog zijn afgesloten. Vooral het gemis aan zuurstof in het netvlies door de afsluiting van de slagader die naar het oog toe gaat, zorgt voor problemen. Het lichaam heeft een soort zelf herstellende wens en gaat nieuwe bloedvaten aanmaken om toch zuurstof in het netvlies te krijgen. Die nieuwe bloedvaten heten ‘nieuwvaten’. Meestal is ‘nieuw’ goed, denk aan nieuwe haring, nieuwe aardappelen of Nieuwjaar, maar hier is nieuw slecht.

Nieuwvaten zijn slecht, zinloos en stom.

Lees verder

Peppi & Kokki missen Loch Ness (Schotland deel 4)
avatar

Loch Ness

Nessy, het monster van Loch Ness

Scotland Round part I

In de vorige drie delen van de belevenissen van Peppi & Kokki volgden we onze fietsroute door Schotland tamelijk nauwgezet. In dit vierde en laatste deel pak ik het, volkomen-niet-verrassend, op dezelfde manier aan. We vervolgen Scotland Round, part one.

Er zijn een paar andere zaken die de revue moeten passeren. Dit zijn:

  • Exit the Brexit
  • Het moetbal
  • Van dik tot dikker
  • Schotland – vakantieland.

Scottish Highlands

Loch NessOp weg van Oban naar Fort William en Fort Augustus, rijd je de Scottish Highlands in. De Highlands zijn een populaire toeristische attractie, voor zover je van attractie kunt spreken bij een niet-bewegend en niet-druk land(schap). In het gebied tref je veel meren die zijn omzoomd met ruige, verlaten heuvels waar schapen grazen of alleen hei groeit.

Hei in bloei, dat dan weer wel.

Ben Nevis

Lees verder

Peppi & Kokki in West-Schotland – deel 3
avatar

Van mooi tot mooier

Een van de bijzondere dingen aan de tocht die wij maakten door West-Schotland, was dat het landschap steeds ruiger, ongerept en mooier werd. Vooral de westkust van Schotland met alle eilanden die aan die kant van het land liggen, is prachtig.

En Peppi & Kokki zagen maar een fractie van alles wat Schotland te bieden heeft!

Van Kilberry tot Oban

Veel plaatsnamen beginnen in Schotland met ‘Kil’. In Kilberry hielden wij onze tweede rustdag, en verder zagen we op borden of fietsten we langs namen als: Kilmartin, Kilchreran, Kilfinan, Kildavie. ‘Kil’ is een Keltisch woord en betekent ‘kerk’.

In dit deel van het land staan de plaatsnamen vaak op twee manieren geschreven; in het Engels en in het Gaelic. Net zoiets als bij ons in Friesland met Sint Nicolaasga en Sint Nyk en in Zuid-Limburg met Voerendaal en Voelender.

Gaelic is onverstaanbaar, niet te lezen en niet uit te spreken, waardoor het een soort geheimtaal wordt. In Schotland bezigen ze het Schots-Gaelic (klinkt logisch). Vooral op de westelijke eilanden is het in gebruik als actieve taal en wordt er onderwijs gegeven in het Schots-Gaelic.

Onbewoonde wereld

Lees verder