Gewoon
Bij mij
In de tuin
Naast de vijver
Tussen de vogels
Onder de parasol
Met een kop koffie
Achter de krant
Uit de zon
Voor jou
30 juni 2013
‘Ik wil meer gaan sporten, maar het komt er niet van.’
‘Bewondering hoor, voor al jouw sportieve activiteiten.’
‘Knap hoor, dat je de tijd neemt voor al dat sporten.’
Zomaar een kleine greep uit reacties die ik krijg van mensen die ik tegen kom in het echte en in het virtuele leven. Ik sport drie tot vijf keer in de week. Dat wordt ervaren als extreem veel.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat het vaker drie dan vier keer is en in uitzonderlijke weken wordt het vijf keer. Regulier is het schema drie keer hardlopen en een keer spinnen. Als er een vijfde keer bijkomt is dat meestal iets anders, zoals de laatste weken skaten, maar het kan ook wielrennen zijn of in de winter schaatsen.
Als het maar gaat om simpele sporten. Dus sporten waarbij je van A naar B gaat. ik houd niet van sporten waarbij je in een hok of op een veld tussen lijnen allerlei rare dingen moet doen met een bal, als dan niet met hulpstukken. Daar bak ik niks van en dan vind ik het ook al snel niet leuk genoeg. Ik wil zweten, mijn hartslag moet in de versnelling en achteraf wil ik de ultieme ‘zo, dat was weer lekker’-verzuchting kunnen slaken.
Utregse SkeetpareetAl vier jaar ben ik van plan een keer mee te doen met de wekelijkse Utrechtse Skate Parade, spreek uit: Utregse skeetpareet. Eens in de zoveel weken is het rond negen uur ’s avonds gezellig druk in het park voor onze deur en stampt een flinke housedreun de huiskamer binnen; de #usp houdt dan haar wekelijkse pauze in het Wilhelminapark. Het ziet er iedere keer gezellig uit en relaxed en makkelijk.

Uitgerekend op de avond van de jaarlijkse #rozeskate beleef ik de primeur. Ben me niet bewust van het verzoek om allerhande roze kledij aan te trekken.
Geheel niet in het roze arriveer ik met hardloopmaatje Ed bij de Stadsschouwburg.
Helaas zijn we net te laat voor de gratis roze boa’s, hoewel Ed in de pauze nog een boa cadeau krijgt van een aftaaiende skater.
De laatste hindernis die ik met mijn nieuwe laptop moet nemen voor hij helemaal draait zoals de oude, behoudens dan het onzalige besturingssysteem Windows8, dat er leuk uitziet, maar daar is dan ook alles mee gezegd, want voor de rest zie ik de verbetering echt niet, is het kunnen inloggen op het netwerk van mijn werkgever. Ik heb een aantal weken geleden al eens een halfslachtige poging gewaagd, die tot niets leidde, maar deze week moest en zou het inloggen lukken!
Woensdag kostte het me slechts drie uur. Vruchteloos. De handleiding is abracadabra voor me.
Waarom worden die dingen nooit geschreven door leken zoals ik en zijn het altijd techno wizkids die handleidingen maken? Op de eerste pagina’s gaat het al mis. Instructies die volkomen onbegrijpelijk zijn. Screenshots van internetpagina’s waarop je moet landen, waarop ík helemaal nooit terecht kom. Zinnen die zo staccato zijn geformuleerd dat wát er moet gebeuren mij geheel en al ontgaat.

Onze jongste zoon is 16 jaar. Hij zit op speciaal onderwijs en volgt daar het Vmbo Kader Handel & Administratie, een soort samentrekking van de vroegere Leao en Lds. Het onderwijs lijkt vooral te zijn gericht op alles wat niet goed gaat en vergroot alles wat hem beperkt.
Tot nu toe verliep zijn schoolweg via vele gesprekken, extra begeleiding, remedial teaching, psychologische onderzoeken, rugzakjes, indicatiestellingen en veel kleinere en grotere incidenten.
Ik heb bewondering voor de mensen die in het speciaal onderwijs werken, ze zijn doorgaans nog gemotiveerder dan de mensen die in het reguliere onderwijs werken. Ons hele onderwijssysteem is echter gericht op de grote gemene deler en daar wringt de schoen. Je krijgt een diploma omdat je een algemene grens haalt voor verschillende vakken. Voor kinderen met een beperking is dat extra lastig omdat hun, vaak bijzondere, talent niet telt maar het algemene niveau der vakken.
Op Hogeschool Utrecht bestaat een groot organisatiebreed project dat wil bereiken dat de Hogeschool beter gaat presteren in de jaarlijkse onderzoeken naar bijvoorbeeld studenttevredenheid. De sleutel voor dit verbeterproject is gevonden in het succesvol samenwerken in docententeams.
De Hogeschool publiceerde negen maanden geleden een bijzonder duidelijke en leuke animatiefilm over dit project en de filosofie erachter. Als je hart hebt voor ontwikkeling, leren, onderwijs en opleiden, is het echt zeer de moeite waard de video te bekijken.

Vorige week donderdag werd ik het me ineens gewaar, er leek een soort open kerstbal voor mijn oog te zweven die met mijn oog mee bewoog maar dan vertraagd, als een in een filmopname van een balletdanseres die in slow motion wordt getoond.
Irritant
Mijn eerste idee was dat mijn lenzen vies moesten zijn. Dat gebeurt wel vaker, dan zijn ze vet geworden en moet ik ze extra goed schoonmaken. Het hielp deze keer niet. De zwevende kerstbal bleef zichtbaar. Nu ik beter keek zag ik wel dat de bal alleen in het rechteroog zat.
Storend

In opleidingenland is ‘blended learning’ helemaal hot. Simpel gezegd houdt blendend learning in dat er wordt gezocht naar een optimale mix van de inzet van alle mogelijke soorten leerinterventies. Daarbij wordt gekeken naar formele en informele varianten van leren en wordt gekeken naar klassieke vormen zoals trainingen of workshops en komen ook moderne leervormen aan bod zoals e-learning, webinars en kenniswiki’s.
In onderstaande video van Charles Jennings worden de principes van blended learning in vier minuten heel helder uit de doeken gedaan.

Beroepshalve houd ik me bezig met alles wat te maken heeft met ontwikkeling. Ontwikkeling beslaat in mijn definitie een breed spectrum aan soorten activiteiten en inhoudelijke thema’s; van ontwikkeling op individueel niveau, via teamontwikkeling naar organisatieontwikkeling. Inhoudelijk kan het gaan om bijvoorbeeld opleiden, begeleiding op de werkplek, coachen of organisatieverandering. Maar ook verandering van baan of werkgever leidt tot ontwikkeling, dus ook mobiliteit behoort tot het aandachtsgebied van ontwikkeling.
Voor veel mensen staat het begrip ‘ontwikkeling’ echter synoniem voor ‘opleiden’, en dan vaak bedoeld als opleiden in een training of een workshop.
Het gebruik van deze enge definitie van ontwikkeling leidt in mijn ogen onherroepelijk tot beperking omdat je zoveel over het hoofd ziet dat wel degelijk ontwikkeling tot gevolg heeft. Je doet er de organisatie, jezelf en alle ontwikkelingen in je organisatie mee te kort.
Ik wil hier een warm pleidooi houden voor het gebruik van de brede definitie van ontwikkeling.
Tunneldoseren
Snappcarhuurder
Rijbaanblokkade
Route-adviesstress
Regelstand
Vuur
Ongebeitst
Sluitknoppen
Koude kant
Warme band
Herinne-ringen
Aarde